Ode aan mijn pluskind

Morgen zit het schooljaar er weer op. Hoe snel ging deze rare editie met steeds veranderende coronamaatregelen, mondmaskers, handgels en social distancing?

Elk jaar bezorgt het afscheid van een leerjaar me een weemoedig emotioneel gevoel. (Ze worden toch zo groot!) En nu nog net dat tikkeltje meer. Mijn pluszoon Kamiel studeerde gisteren af aan de lagere school. Er was geen groot feest waar alle leerlingen vrolijk een afscheidslied zongen terwijl ze hun uniform vaarwel zeiden. Nee, een rondgang door de school in gezinsbubbel moest hem (en ons) de afronding geven die hoort bij het einde van de lagere school. En dat deed het ook. Anders, maar daarom niet minder waardevol. Het knappe rapport was de kers op de taart!

Kamiel is geen ‘grote student’. Hij speelt na school liever op zijn i-pad of gaat voetballen en is soms te snel tevreden naar mijn zin. Begrijp me niet verkeerd, doorgaans haalt Kamiel goede resultaten. Hij neemt leerstof makkelijk op, iets wat hij te danken heeft aan zijn hoogbegaafdheid. Dit is echter niet steeds een zegen. Leren leren is niet eenvoudig voor hem, iets wat mij (waarschijnlijk onterecht) zorgen baart naar de toekomst toe. Structuur is ook ontzettend belangrijk voor Kamiel. Plotse veranderingen moeten even gekaderd worden. Kamiel heeft immers het syndroom van Asperger (ASS). De dagdagelijkse prikkels komen bij hem harder en sneller binnen dan bij ‘gewone’ kinderen.

Terwijl ik dit schrijf, komt er een groot respect en waanzinnige fierheid piepen binnenin. Die Kamiel is een knappe kerel! Hij doet het maar, hindernissen overwinnen, 2 huizen en regels combineren. Dus dit, lieve Kamiel, is een ode aan jou. Hoera voor jou! En nu… vakantie! . . #diplomabinnen #nailedit #co-ouderschap #pluszoon #plusouderschap #autisme #ASS #syndroomvanasperger #liefdezonderdna #kindercoaching #kindercoach #lifecoach